به گزارش رسانه تخصصی فولادسازان، فولاد سنگان که یکی از اصلی‌ترین تأمین‌کنندگان کنسانتره سنگ‌آهن در شرق کشور محسوب می‌شود، در سال‌های اخیر از فاز راه‌اندازی و تثبیت تولید عبور کرده و اکنون در مرحله تازه‌ای از «بلوغ عملیاتی» قرار گرفته است. در این مرحله، اولویت شرکت از صرفِ افزایش تناژ، به بهره‌برداری حداکثری، کاهش مصرف انرژی، تأمین پایدار خوراک، بومی‌سازی تجهیزات و کاهش توقفات تولید تغییر یافته است.

مهم‌ترین پروژه توسعه‌ای این مجموعه، احداث واحد جدید کنسانتره‌سازی با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال است. این طرح در کنار برنامه‌های افزایش ظرفیت گندله‌سازی و مجموعه‌ای از پروژه‌های زیرساختی، ظرفیت نهایی کنسانتره شرکت را از ۵ میلیون تن فعلی به ۷.۵ میلیون تن خواهد رساند. به بیان فعالان صنعت، این حرکت نه صرفاً یک افزایش ظرفیت، بلکه گامی برای تبدیل فولاد سنگان از یک کارخانه منفرد به یک پلتفرم بزرگ فرآوری سنگ‌آهن در شرق کشور محسوب می‌شود.

بر اساس صورت‌های مالی حسابرسی‌شده منتشر شده در سامانه کدال، درآمد عملیاتی شرکت طی سه سال اخیر روند صعودی قابل توجهی داشته است:

· سال ۱۴۰۲: حدود ۲۱۳.۹۷ هزار میلیارد ریال

· سال ۱۴۰۳: حدود ۲۵۸.۴۴ هزار میلیارد ریال (رشد ۲۱ درصدی)

· سال ۱۴۰۴: حدود ۳۶۲.۳۷ هزار میلیارد ریال (رشد ۴۰ درصدی)

همچنین سود ناخالص شرکت در سال ۱۴۰۴ با افزایش ۴۳ درصدی نسبت به سال قبل، از حدود ۷۲.۲ هزار میلیارد ریال به ۱۰۳.۶ هزار میلیارد ریال رسیده است.

هرچند تحلیلگران اقتصادی تأکید دارند که برای ارزیابی دقیق حاشیه سود واقعی، باید اثر عواملی مانند نرخ فروش، بهای خوراک دریافتی، هزینه‌های انرژی، حمل‌ونقل و نوسانات نرخ ارز نیز لحاظ شود، اما روند صعودی درآمد و سود، نشان‌دهنده هم‌سویی رشد کمی تولید با رشد اقتصادی در این مجموعه است.

بررسی عملکرد فعلی شرکت نشان می‌دهد که مسئله اصلی فولاد سنگان دیگر صرفاً راه‌اندازی خطوط تولید نیست، بلکه عبور از محدودیت‌های کلیدی زیر است:

· تأمین و مدیریت انرژی: با توجه به ناپایداری شبکه برق و گاز، کاهش وابستگی و بهینه‌سازی مصرف در اولویت قرار دارد.

· بهره‌وری و کاهش هزینه: تمرکز بر کاهش مصرف آب، بومی‌سازی قطعات و تجهیزات، و افزایش راندمان تولید.

· زیرساخت حمل‌ونقل: توسعه مسیرهای لجستیکی برای تأمین پایدار مواد اولیه و ارسال محصول نهایی.

به گفته کارشناسان صنعت فولاد، فولاد سنگان امروز در نقطه‌ای قرار دارد که مأموریت خود را در سه مرحله تعریف کرده است: مرحله نخست، ایجاد ظرفیت؛ مرحله دوم، راه‌اندازی و تثبیت تولید؛ و مرحله سوم، بهره‌برداری پایدار و حداکثری با کاهش بهای تمام‌شده. در صورت تحقق برنامه‌های توسعه و رفع موانع زیرساختی، این مجموعه می‌تواند نقش کلیدی‌تری در تأمین زنجیره فولاد کشور ایفا کند و به یکی از قطب‌های اصلی فرآوری سنگ‌آهن در شرق ایران تبدیل شود