صنایع فولادی حتی بیش از آنچه انتظار می‌رفت در تولید برق همکاری کردند اما امروز به همین فولادسازان گفته می‌شود باید در تامین برق کشور از محل برقی که خود تولید کرده‌اند با دولت همکاری داشته باشند و در غیر این صورت با قطعی مواجه می‌شوند؛ چنین رفتاری با صنعت فولاد بدترین ضدمشوق برای صنایع دیگر به شمار می‌آید.

وقتی صنعتی بیش‌تر از ۷۰درصد برق مصرفی خود را تامین می‌کند چرا در زمان اعمال محدودیت مصرف برق، نسبت به دیگر صنایع در اولویت قرار می‌گیرد؟

صنعت فولاد ایران اکنون دیگر مزیتی از ناحیه برق و گاز ندارد و در عین حال که هیچ صنعتی به اندازه فولاد در جبران ناترازی برق پیشرو نبوده اما همیشه در اولویت قطع برق قرار دارد.